Actueel

Pest (2024)

Dying to Live (2023)

Blog | Jotja Bessems over Grenzen

Hoe vergaat het filmmakers en -filmprojecten die geld hebben gekregen van LFO? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office om de zoveel tijd naar actuele projecten bij filmmakers. Ditmaal aan het woord: regisseur en producent Jotja Bessems over haar project Grenzen, waarover in 2021 ook al een blog is gemaakt. De documentaire is in die tijd in bepaalde opzichten veranderd: Jotja onderzoekt niet meer drie maar twee grensgebieden, en de documentaire is meer essayistisch van aard geworden. Hoe ontwikkelt je project zich? “Het gaat over een super interessant thema (grenzen) en is de laatste tijd alleen maar actueler geworden. Tegelijkertijd is het een groot en ingewikkeld project. Ingewikkeld, omdat het niet om een bestaand verhaal gaat of een persoon die je volgt, maar om een filmisch essay over een specifiek thema. Iets dat je creëert uit niets. Dat geeft veel vrijheid, maar maakt tegelijkertijd de mogelijkheden ook heel breed. Je hebt een heel strak format nodig. Het thema is leidend en alles moet daarmee in verband staan: personages, structuur, vorm- en stijlelementen.” Wat heeft dat inhoudelijk voor gevolgen? “Er zijn altijd verschillende triggers die leiden tot een plan. In eerste instantie was ik geïntrigeerd door het verhaal van een Kerkraadse familie die drie grensgebieden bestrijkt. Tijdens de research in de verschillende grensgebieden (Nederland-Duitsland, VS-Mexico, voormalig Oost- en West-Duitsland) werd duidelijk hoe complex zulke gebieden zijn, en hoe moeilijk grijpbaar het begrip grens eigenlijk is. Hoe dichterbij je komt, hoe minder de grens lijkt te bestaan. Uiteindelijk wil ik een film maken over grensbewoners en wat leven op de grens betekent voor je identiteit. Daarmee baken je het thema steeds verder af.  De film concentreert zich nu op twee geografische grensgebieden, de Nederlands-Duitse grens in Kerkrade/Parkstad en de Amerikaans-Mexicaanse grens in het Texaanse El Paso. Het Limburgse grensgebied vormt het vertrekpunt van het verhaal. Daarin wil ik de verhouding tussen jezelf en de ander onderzoeken, die in een grensgebied vaak heel dubbelzinnig is, vol tegenstrijdigheden. Wat doet dat met je en hoe ga je daarmee om? En wat betekent dat voor onze samenleving? De huidige maatschappelijke ontwikkelingen en recente verkiezingsuitslag maken het verhaal voor mij alleen maar nog urgenter. De film als case study naar onze relatie met de ander.” En financieel? “Over de route van financiering ben ik nog niet uit. Ik heb verschillende wegen onderzocht: ga je op zoek naar een externe producent en een landelijke omroep, of houd je het meer zelf in de hand (samen met de huidige producent MaiLena), en kijk je naar meer regionale en kleinere fondsen? Ik heb een aantal fondsen gevonden dat thematisch aansluit. Maar het gaat toch om een behoorlijk bedrag en kleine fondsen aanschrijven betekent vaak net zoveel werk als grote fondsen benaderen. Aan de andere kant vinden grotere fondsen het vaak juist een meerwaarde als meerdere, ook kleine subsidiënten het initiatief ondersteunen, omdat dat aangeeft dat er draagvlak voor is. Uiteindelijk is alles afhankelijk van het soort film dat je maakt. Als het bijvoorbeeld een meer associatieve film wordt, zou je eerder aan een Nederlands Filmfonds denken dan aan omroepen. Komende tijd ga ik het verhaal en de structuur verder vormgeven. Daarmee zal ook de financiële route duidelijk worden.” Je hebt het over vormgeven. Wat betekent dat precies voor een project als dit? “Met vormgeving bedoel ik welke structuur het verhaal gaat krijgen, en welke elementen daaraan bijdragen. Wat wordt de stijl van cameravoering, geluid, montage? Hoe ga je de thematiek precies verbeelden? En wat wordt de verbindende factor, ben ik dat zelf als maker, of niet? En zo ja, op welke manier ga je dat doen? Ga je bijvoorbeeld met voice over werken of niet? Allemaal keuzes die het filmplan concreet maken.” Hoe zie je de toekomst van het project? “Al met al is het een lang traject: inmiddels werk ik alweer een paar jaar aan dit plan. Naast dit vrije werk maak ik ook veel films in opdracht of in samenwerking met organisaties. Die combinatie is heel tof, maar vaak ook ingewikkeld. Soms moet je het project een tijdje laten liggen, ook al wil je er graag mee door. Maar het kan ook juist goed zijn om afstand te nemen. Hoewel ik vaak eindelijk eens van start wil, denk ik dat het lange rijpproces het plan uiteindelijk alleen maar beter maakt. Soms heb je alle omzwervingen nodig om bij de kern uit te komen. En niet te vergeten; de onmisbare hulp van coaches en andere mensen die met je meedenken.”

Magma (2023)

Donkerslag (2022)

Vogelkooi (2023)

12 projecten ontvangen steun uit Veegronde 2023

12 projecten kunnen rekenen op steun van het Limburg Film Fonds in de veegronde 2023. Er werden in totaal 20 plannen ingediend, verdeeld over de regelingen realisatie - kort, realisatie - lang en ontwikkeling - lang. Ontwikkeling Binnen de ontwikkel-regelingen van deze veegronde kregen zes projecten steun. Onder de projecten zijn zowel immersieve, fictie- als non-fictie projecten. Zij ontvangen elk €4.000. Met deze bijdragen kunnen de makers de eerste stappen zetten in de verdere ontwikkeling van hun project. Realisering In de regeling Realisatie - Kort werden traditiegetrouw veel plannen ingediend. Er gaat onder meer geld naar de nieuwe animatiefilm Skye van Tim Alards, die eerder Blèh maakte. Ook het debuut Verwelkt van Sheeyla Gerard kan rekenen op steun. In de categorie Realisatie - Lang gingen bijdragen naar de lange documentaire De magie van radio (Bart Hölscher) en de speelfilm De Jacht op Meral Ö van Stijn Bouma. Alle toekenningen (ook uit voorgaande jaren) zijn hier terug te vinden. VOLGENDE AANVRAAGRONDE De volgende aanvraagronde bij het Limburg Film Fonds is de reguliere voorjaarsronde. De deadline hiervoor is naar verwachting eind maart / begin april. Via onze website en social media houden we je voortdurend op de hoogte van de vorderingen van deze en andere Limburgse projecten.

Limburg FilmCast #35 | Jeroen Mourmans

Jeroen Mourmans is een filmmaker in Maastricht. Hij studeerde in 2013 af aan een universitaire filmopleiding, deed wat ervaring op in de Randstad en verhuisde vervolgens terug naar Limburg om films te maken. Dat leverde concreet al bijvoorbeeld All There Is en Asnacht, en op de achtergrond speelt nog een project met de werktitel Bakermat Boogies 04/05 (waarover de vorige podcast met Jeroen grotendeels ging) en nu heeft hij net de korte film Olli afgemaakt. Daarover gaat deze editie. Festivals Over Olli de wereld in sturen zegt Jeroen: “Het festivaltraject is een belangrijke, waarmee je kunt zorgen dat-ie ook gezien wordt, dat lijkt me het belangrijkste. We zijn nu ook heel erg nauwkeurig aan het kijken naar: welke interessante festivals zijn er wereldwijd en wat kost het om in te sturen? Het is echt ontiegelijk duur tegenover tien jaar geleden, voor mijn gevoel. Daar is geld voor, maar ook niet eindeloos, dus daar moet je afwegingen in maken: wat is goed om als eerste festival, openlijk, te hebben? In welke categorie? De première kan weer heel belangrijk zijn in het bereiken van andere festivals. Dat soort afwegingen.” De podcast is te luisteren via Soundcloud of via Vimeo, hieronder.

Blog | Kris Förster over De gouden jaren van het Limburgse voetbal

Hoe vergaat het filmmakers gerelateerd aan het Limburg Film Fonds? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office iedere maand naar een actueel project. Dit keer schrijft Kris Förster over het nieuwe project De gouden jaren van het Limburgse voetbal. Deze documentaire gaat over de hoogtijdagen van het Limburgse voetbal - een opwaartse beweging die gecreëerd werd door de sterke positie van de mijnindustrie. Nét op het moment dat Limburg uitgroeit tot de bakermat van het betaalde voetbal in Nederland, worden de mijnen gesloten. Valt het Limburgse voetbal in het gat van de mijnen? Hoe kwam je op het idee voor dit project? “Mijn collega Robin Peeters en ik werden in 2022 benaderd door een Limburgse sporthistoricus: Hans Donners. Als sporthistoricus houdt hij zich met name bezig met de Limburgse voetbalgeschiedenis. De afgelopen jaren heeft hij veel onderzoek gedaan naar de rol die het Limburgse voetbal heeft gespeeld in het ontstaan van het betaalde voetbal in Nederland. Wat aan dat verhaal heel interessant is, is dat enkele Limburgse voetbalclubs in de jaren ’50 en ’60 enorm succesvol waren, precies op het moment dat de Limburgse steenkolenmijnen hun hoogtijdagen beleefden. De clubs werden ook direct of indirect gefinancierd met geld dat was verdiend in de mijnen. Maar toen opeens – eind jaren ’60, begin jaren ’70 zakten al die clubs weg, terwijl andere clubs die mede aan de basis stonden van het betaalde voetbal wel succesvol bleven. Enkelen zelfs tot de dag van vandaag.” Wat was het plan van Hans? “Hans Donners vroeg zich dus af of er een causaal verband tussen de geschiedenis van de mijnen en die van het betaalde voetbal in Nederland. Aangezien wij met name documentaires maken over Limburgse cultureel erfgoed klopte Hans Donners bij ons aan met de vraag om hier een documentaire over te maken.” En jij sloeg hier gelijk op aan? “Ik vond het onderwerp inderdaad van meet af aan interessant. Als historicus omdat ik tot nu nog nooit een documentaire over een sporthistorisch onderwerp heb gemaakt, en persoonlijk omdat ik mijn jeugd regelmatig zelf naar Roda JC ging kijken, eerst met mijn opa en later met klasgenoten. Daar heb ik nog steeds hele goede herinneringen aan. Al pratende met Hans Donners bleek dat één van de voorgangers van Roda JC – Rapid ’54 – een zeer belangrijke rol heeft gespeeld in bovenstaand verhaal. Daarmee was er opeens ook een hele persoonlijke band met het onderwerp. Het maken van deze documentaire maakte het ook mogelijk om in de wereld van wijlen mijn opa te duiken, die zijn hele leven trouw naar de wedstrijden van Roda JC (en haar voorgangers) is gegaan, en ook jarenlang op de Willem Sophie in Kaalheide heeft gewerkt. Deze film maakt het voor mij dus mogelijk om een belangrijk deel van zijn leven als het ware te reconstrueren, omdat ik – achteraf helaas – hier nooit met hem over heb gesproken.” Is er veel informatie te vinden over het onderwerp? “Ja en nee. Over de mijnen is uiteraard heel veel te vinden. En over de geschiedenis van het betaalde voetbal in Nederland ook. Maar over het verband naar die twee is nog gepubliceerd, dus die kennis gaat afkomstig zijn van sporthistorici als Hans Donners en enkele van zijn collega’s die we hiervoor in de documentaire gaan interviewen.” Waar in het traject ben je nu? “Met dank aan een ontwikkelingsbijdrage van het LFF hebben we afgelopen jaar het ruwe idee kunnen ontwikkelen tot een goed uitgewerkt documentaireplan. Het is de bedoeling om een breed palet van sprekers te interviewen over het thema. Zowel in binnen- als buitenland. De Limburgse topclubs van destijds – met name Fortuna ’54 – behaalden hun successen namelijk evenzeer in Nederland als daarbuiten. Heel graag willen we dus ook enkele stadions bezoeken waar destijds gespeeld werd tegen clubs als Real Madrid (Spanje), Boca Juniors (Argentinië), Arsenal, West Ham United, Leeds (Engeland), Bayern München (Duitsland), en Botafogo (Brazilië). In de eerste plaats om te laten zien hoe groot de arena was waarin de Limburgse topclubs destijds opereerden (en die tegenwoordig nauwelijks nog voor te stellen is).” En op productioneel vlak? “Productioneel zouden we bij wijze van spreken morgen al kunnen beginnen met de eerste opnames, maar helaas moeten we eerst nog een hele belangrijke hobbel nemen: het vinden van de financiering.” Hoe gaat het daarmee? “Zoals vaak is het vinden van de financiering het lastigste van allemaal. De productie van de documentaire is begroot op circa €150.000. Het goede nieuws is dat een aantal partijen al bedragen hebben toegezegd. Het slechte is dat het allemaal relatief kleine bedragen zijn. Vooralsnog hebben we nog niet de partij gevonden die de spreekwoordelijke ‘grote vis’ zou kunnen dan wel willen bedragen, dus waarschijnlijk gaat het dekkingsplan bestaan uit een heleboel ‘kleine vissen’. Ik houd mij uiteraard aanbevolen voor goede tips!”

Limburg FilmCast #34 | Marc Pötgens

Marc Pötgens gooide het roer enkele jaren geleden om: hij stopte met zijn baan om zich volledig te kunnen richten op het schrijven van scenario’s. Hij studeerde aan de ScriptAcademy en schreef het scenario voor de korte film Joy, die ruimschoots in de prijzen viel. Eerder dit jaar kreeg hij een ontwikkelingsbijdrage voor het schrijven van de film D’r Koempel, de eerste Limburgse superheldenfilm (!). Vroeg stadium Marc geeft aan dat het heel fijn is voor een scenarioschrijver om in een vroeg stadium - nog zonder producent - een ontwikkelingsbijdrage aan te kunnen vragen. “Bij veel andere trajecten, ook vaak bij het Filmfonds, moet je eigenlijk al een producent of regisseur hebben. Als scenarioschrijver is het heel fijn als je op deze manier zelf de tijd en ruimte krijgt om met die middelen je idee verder uit te werken. En voor mij was het ook fijn om bevestiging te krijgen - dat je idee ook wordt gewaardeerd.” De podcast is te luisteren via Soundcloud of via Vimeo, hieronder.

7 projecten ondersteund door Limburg Film Fonds najaar 2023

7 projecten kunnen rekenen op steun van het Limburg Film Fonds in de najaarsronde van 2023. Ook kregen twee Limburgse projecten steun binnen de pilot 'Het Beloofde Land', een initiatief van Screen Talent NL met steun van het Nederlands Filmfonds.  In totaal wordt er €163.500 geïnvesteerd in de regionale filmsector. De lange speelfilm Dandan is een vrij man krijgt de grootste bijdrage van €40.000. Ontwikkeling Binnen de ontwikkel-regelingen van het fonds kregen twee projecten steun. De lange speelfilm in ontwikkeling Tussenin van scenarist Anna Demianenko en de lange documentaire The Sacrifice van Sander Selen en Ruud Lenssen. Beide projecten ontvangen €4.000. Met deze bijdragen kunnen de makers de eerste stappen zetten in de verdere ontwikkeling van hun project. Realisering In de regeling Realisatie - Kort ging geld naar films over Oekraïense vluchtelingen in Heerlen (Het gaat goed van Family Affair Films), het studentenleven in Maastricht (Schrijf dit in rood van Underscore Film), een ogenschijnlijk chagrijnige weduwe die geconfronteerd wordt met nieuwe buren (Geluk van Moondocs BV) en de eerste communicatie tussen een net in Nederland aangekomen Afghaanse vluchteling en de gemeente waarin hij terecht komt (Rumoer van Reeled In). Alle films ontvangen een bijdrage van €12.000. In de categorie Realisatie - Lang werd het project Dandan is een vrij man geselecteerd, geproduceerd door Serious Film. De film gaat over een man die zonder beschuldigingen wordt gearresteerd en speelt zich af in 2034. De film ontvangt een bijdrage van €40.000. In het samenwerkingsverband met Screen Talent NL en het Nederlands Filmfonds werd €62.500 geïnvesteerd in het traject Het Beloofde Land, wat één Limburgse korte film en één Limburgse mid-length film gaat opleveren. De adviescommissie voor deze aanvraagronde bestond uit Jonathan Wanders, Nicky Onstenk en Wouter Greven. Alle toekenningen (ook uit voorgaande jaren) zijn hier terug te vinden. Volgende aanvraagronde De volgende aanvraagronde bij het Limburg Film Fonds is een extra (veeg)ronde, welke start in de week van 20 november. De deadline is vrijdag 11 december. Via onze website en social media houden we je voortdurend op de hoogte van de vorderingen van deze en andere Limburgse projecten.

Donkerslag wint Dutch Podcast Award

Het door Limburg Film Fonds-gesteunde project Donkerslag, een vijfdelige, coming-of-age psychologische thriller-podcastserie, heeft gisteren de Dutch Podcast Award gewonnen. De jury roemde het project als volgt: “Scenario dat je vanaf het begin meeneemt op reis. Een mooie variatie van scènes en locaties. Sterk verzonnen en zeker ook gespeelde karakters. Modern en eigentijds. Een unieke fictie podcast van ongekend hoge kwaliteit. Zowel qua scenario, sound design als acteerwerk.” Podcast Eerder waren Nikol Poppe en Loek Hennipman – respectievelijk scenarist/producent en regisseur van Donkerslag – te gast in de Limburg FilmCast. Hierin noemde Nikol Poppe de podcastserie ook wel een Onzichtbare Film. Over de opmerkelijke vorm, maar ook over geluid opnemen in Limburg, werd gepraat in de aflevering. Luister deze hier terug.

Limburg FilmCast #33 | Nicole Jachmann

De gast van deze editie is Nicole Jachmann. Nicole werd geboren in Zuid-Limburg, studeerde eerst journalistiek, toen Liberal Arts and Sciences, maar belandde na een cursus in scenarioschrijven toch in de film. Dat leverde al twee korte films op: Schaduwjager en Funkele. Die laatste werd geselecteerd voor de Berlinale. Nu is ze met haar eerste langspeelfilm bezig. Daar kreeg ze een Proof of Concept-bijdrage voor, vroeg in het proces. Daarover en meer wordt in de podcast gepraat. Proof of Concept Over haar aanvraag bij Limburg Film Office: “We hadden inderdaad aangevraagd binnen Proof of Concept. Met het idee om een stijlfilmpje voor de film te maken, van bestaand materiaal, van bestaande films die ik als voorbeeld zie. Samen met een editor en dat zouden we dan kunnen gebruiken voor aanvraag realisering ofwel projectontwikkeling. Om iets meer te laten zien wat wij voor ogen hebben. En ten tweede heeft het het voordeel dat je dan al met een editor kunt samen werken.” Luister de podcast via Soundcloud of via Vimeo, hieronder.

Blog | Thomas Brand over Mergel

Hoe vergaat het filmmakers gerelateerd aan het Limburg Film Fonds? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office iedere maand naar een actueel project. Dit keer schrijft Thomas Brand over Mergel, een project dat op het Dutch Mountain Film Festival vertoond wordt. Met het project brengt audiovisueel kunstenaar Thomas Brand uit Amsterdam een lofzang op de Limburgse mergel en het mysterieuze landschap van een mergelgroeve. De camera tast de spelonken af en zoekt naar wat ademt in het donker, een stille reis naar het hart van steen en het onverwachte licht dat daarbinnen doordringt. Kun je wat meer vertellen over het project? Waar gaat het over? “Mergel draait om beleving. Om hoe je zelf op een plek kunt verdwalen, kunt worden meegenomen, betoverd worden, aangeraakt en getransformeerd. Ik werk al heel lang interdisciplinair in zowel film, theater en VR en loop al heel lang rond met het idee om een film zonder acteurs te maken. Waar licht, geluid en deze beleving de hoofdrol spelen. Voor Mergel heb ik vier kunstenaars, een lichtman, cameraman, sounddesigner en 3d animator meegenomen naar de Curfsgroeve. Zij kenden die plek toen nog niet en wisten niet waar ze heen gingen of wat ze er gingen doen, ze gingen er onbevangen in. Gedurende een weekend hebben ze aan de hand van heel gerichte regie-opdrachten deze plek verkend en “samples” genomen in hun eigen kunstvorm. Alles gebaseerd op hun beleving van deze plek. Daarvoor was het belangrijk dat ze de plek ook echt beleefden. Ik heb ze midden in de nacht meegenomen op een nachtwandeling en vervolgens voor zonsopgang via een tunnel meegenomen naar het hart van de groeve waar ze tot na zonsondergang bleven om te observeren en te experimenteren. Deze samples hebben we mee terug naar de studio genomen, besproken, geanalyseerd, samengevoegd en gepolijst. Vervolgens heb ik een scenario geschreven waaruit een shotlist en draaiplanning zijn gekomen, hebben we de juiste lampen en lenzen uitgekozen en hebben we in een tweede weekend de film gedraaid zoals je een fictiefilm zou draaien.” Dat klinkt als een heel fysiek proces. “Het was daarbij belangrijk dat alle ingrediënten van de plek zelf afkomstig waren. Dat zie je in het licht. Dat was overdag zo mooi dat we het hebben nagebootst in de grotten en ‘s nachts op de kale wanden. Het werd zo een hoofdrolspeler. Het geluid bestaat uitsluitend uit gefilterde samples van de locatie, opgenomen met speciale hydrofoons zodat we diep in de rots en onder water konden komen. De zangerige brom die je hoort in het diepste van de grot is ook echt de dominante frequentie die in de grot is opgenomen.” En hoe was het montageproces? “In de montage zijn daarna nog veel belangrijke keuzes gemaakt. De hele film draait om beleving van de kijker. Er zijn daarom heel veel versies geweest en er is veel gesneuveld, zoals de 3D-animatie, die bleek niet meer te passen bij het rauwe van de filmbeelden. Een van de uitdagingen was te onderzoeken hoe lang een shot stil kan blijven staan zonder dat de kijker zijn interesse verliest. We wilden de kijker laten verdwalen in de locatie door zich te verliezen in de grootsheid en de details die door het licht worden aangeraakt. Daarvoor zijn ook weer heel veel subtiele visuele effecten toegevoegd zoals plaatselijke versnellingen en vertragingen en bewegende scherpte en onscherpte maskers maar alleen om uit het beeld te halen wat er al in zat, er is niets kunstmatigs aan toegevoegd.” Hoe kwam je op het idee? “Ik kom al mijn hele leven graag in Limburg en ga er af en toe een weekje heen om te wandelen en mijn hoofd de vrije loop te laten voor het bedenken van nieuwe projecten. Zo liep ik op een van die wandelingen langs de Curfsgroeve bij Berg en Terbijt. Ik werd direct geprikkeld en wist dat ik hier iets mee wilde doen. Het lijkt natuurlijk maar is door de mens gemaakt. Het mergelsteen is zo poreus dat het onderhevig is aan erosie, regen, dieren die er tunnels in graven en planten en bomen die hun wortels erdoorheen laten groeien. En het mergel zelf, wat bestaat uit miljoenen kleine fossielen, was dus ooit een levend organisme. De plek is in constante, maar heel trage ontwikkeling. Ik wilde al die facetten laten zien, de transformatie, de tijdloosheid, het licht dat door de gaten in de stenen schijnt. Maar niet als documentaire maar als een fictiefilm, waarbij de locatie de acteur is. Toen heb ik contact opgenomen met Het Limburgs Landschap en die stonden er gelijk voor open. Dankzij CineSud en Limburg Film Fonds hebben het ik het project kunnen financieren.” Hoe wordt het project gepresenteerd op DMFF? “Op het Dutch Mountain Filmfestival wordt de film op 3, 4 en 5 november vertoond op een heel speciale manier. Voorafgaand aan de film is er een wandeling door de Kunradersteengroeve. Na afloop van de wandeling wordt de film vertoond in een speciale ruimte in de groeve. Daardoor ga je de film anders beleven dan in de bioscoop, hoewel hij daar ook prima tot z’n recht komt. Door de wandeling zit de kijker al veel meer in z'n eigen binnenwereld en hebben ze net een heel eigen beleving doorgemaakt. Ik vind dat een toegevoegde waarde en bovendien belangrijk dat hij vertoond wordt in Limburg waar hij gemaakt is.” Heb je verder nog plannen met het project? “Mergel is in première gegaan in het Forum van de Regisseurs op het Nederlands Film Festival, en komend weekend op DMFF. Daarna is de film van januari t/m april 2024 te zien als installatie in het Limburg Museum in Venlo. Dat laatste vind ik heel interessant want in een installatie heb ik veel meer invloed op de beleving van de kijker dan in een bioscoop. Zo maken we bijvoorbeeld gebruik van een ruimtelijk geluidsbeeld, verdeeld over zeven speakers om het publiek heen. Het publiek zelf zit in kleine groepjes op zitzakken heel dicht op een heel groot scherm en wordt zo midden in de film geplaatst.” Wat is de volgende stap? “Terwijl ik Mergel nog aan verschillende festivals aanbied ben ik bezig plannen te maken voor volgende projecten. Zo wil ik graag onderzoeken de wat er gebeurt als ik de werkwijze van dit project toepas op een VR-film. De 3D scans die in dit proces zijn gemaakt zijn prachtig en hoewel ze de film niet hebben gehaald omdat ze niet pasten bij de stijl van licht en camera verdienen ze een eigen project. Ik ben nu op zoek naar mogelijke locaties en financieringsmogelijkheden voor zo’n project. Daarnaast ben ik ook aan het schrijven aan een nieuwe korte film waar wel degelijk acteurs in voorkomen, maar waarin wederom het licht en de locatie leidend zijn."

Adviescommissie najaars-call 2023 bekend

Vorige maand zijn de regelingen voor de najaars-call van het Limburg Film Fonds bekendgemaakt en inmiddels is ook de adviescommissie aangesteld, samengesteld uit de poule van leden uit de Externe Adviescommissie Film. Drie leden van de Externe Adviescommissie gaan volgende week de ingezonden aanvragen beoordelen. Zij zullen advies geven over welke aanvragen financiële ondersteuning dienen te krijgen vanuit het fonds. De commissieleden De commissie bestaat uit Nicky Onstenk, Jonathan Wanders en Wouter Greven. Nicky Onstenk is producent bij IJswater Films en produceerde, onder andere, Uitchecktijd (2022) en Magma (2023). Jonathan Wanders is onafhankelijk kunstenaar, afkomstig uit en wonend/werkend in Limburg. Wouter Greven is programmeur bij Lumière Cinema in Maastricht.

Topkapi Series maakt dramaserie Elixer voor NTR en BNNVARA, met o.a. steun LFF

NTR, BNNVARA en producent Topkapi Series hebben de handen ineengeslagen voor de achtdelige dramaserie Elixer. Isabelle Rombauts – vertolkt door Hanna Verboom – wordt onverwachts benoemd tot CEO van het familiebedrijf Rombauts Pharma, een prominente speler op de internationale farmaceutische markt. De serie komt tot stand met steun van de NPO, het NPO-fonds, het Creative Europe Programme – MEDIA of the European Union, de Netherlands Film Production Incentive, Screen Flanders, Belgian Tax Shelter en Limburg Film Fonds, in coproductie met Menuetto. De crew De hoofdrol is weggelegd voor Hanna Verboom, die na een acteerpauze van vijf jaar haar comeback maakt. Overige (hoofd)rollen zijn weggelegd voor onder meer Jacob Derwig, Wim Opbrouck, Katelijne Damen, Walid Benmbarek, Tina de Bruin, Peggy Vrijens, Teun Luijkx, Ferdi Stofmeel, Roman Derwig en Bart Bijnens. De regie is in handen van Dana Nechushtan (Holland’s Hoop, Dunya & Desie, Piece of my Heart). Het scenario werd geschreven door Maaik Krijgsman (Langs de oevers van de Yangtze, Mijn vader is een vliegtuig) in samenwerking met Jaap Peter Enderlé (Zeven kleine criminelen, Broers), Franky Ribbens (Holland’s Hoop, Dirty Lines) en Luca Izeboud (Doodleuk, The persistence of memory).

Blog | Willem Berents over Moeder Maas (werktitel)

Hoe vergaat het filmmakers gerelateerd aan het Limburg Film Fonds? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office iedere maand naar een actueel project. Dit keer schrijft Willem Berents van Veldkijker Films over Moeder Maas, een documentaire over de natuur in het stroomgebied van rivier de Maas. Voor dit project kreeg Willem in het voorjaar van 2022 steun via de ontwikkelingsregeling. Kun je wat meer over het project vertellen? “Via het Limburg Filmfonds kregen we in 2022 een ontwikkelbijdrage voor ons nieuwe project Moeder Maas (werktitel). Moeder Maas is een natuurfilm met een fictielaag erin. Die fictielaag krijgt gestalte in een soort radio-uitzending (als voice-over) die over de beelden heen ligt. De rode draad in het verhaal in de film wordt gevormd door de reis van een verloren geraakte scheepshond. Op weg naar huis trekt die door het Limburgse natuur- en cultuurlandschap langs de maas. En terwijl de kijker het dier dan (indirect) vooral ziet door de ogen wilde dieren die hier leven, hoor je via die radio-uitzending die over het beeld ligt mensen in gesprek over het moment waarop zij die hond zagen en met dat dier of diens eigenaren meeleven.” Waar in het traject zijn jullie? “Mede dankzij het Limburg Filmfonds hebben we de treatmentontwikkeling kunnen afsluiten en zijn we nu druk doende met enerzijds het scenario en anderzijds fondsenwerving. Ook zoeken we samenwerking met een eventuele productiepartner. Want het is een groot en complex project.” Waarom is het zo complex? “Voldoende fondsen vinden voor een natuurfilm is altijd een enorme uitdaging. Want het maken van een natuurfilm is tijdrovend en duurt vaak enkele jaren. Daar komt in dit geval nog bij dat er een complexe fictielaag in de film komt die zo geloofwaardig moet zijn dat de kijker zal denken dat het verhaal van de scheepshond ook echt is gebeurd. Bij de ‘radio-uitzending’ die over alles heen ligt, moet je dus ook bijna het gevoel krijgen dat het live is. En daar komt dan nog bij dat die tegelijkertijd passende context moet geven aan de beelden die je ziet.” Wat is de rol van Limburg in het project? “De film gaat helemaal over het Limburgse natuur en cultuurlandschap. Dat zal ook blijken uit de look en feel. Het idee is dat straks ook de crew dat zal weerspiegelen. Maar dat komt later. Eerst voldoende fondsen vinden en/of een productiepartner. Moeder Maas zet Noord-Limburg op de kaart. Dat is het idee. Het stroomgebied van de Maas verandert nogal. Overal verschijnen natuurlijke oevers en worden hoogwatervoorzieningen aangelegd. Ook in de zuidelijke delen van de provincie. Dit komt de natuur in de provincie en de biodiversiteit direct ten goede. Het landschap wordt als het ware hersteld en teruggebracht naar haar oorsprong. De reis van de Lost Dog symboliseert dat en de verbinding met cultuurhistorische waarden geldt als een bevestiging.” De focus op Noord-Limburg is bijzonder. Kun je hier meer over vertellen? “Voor de “rest” van Nederland wordt Limburg geïdentificeerd met Zuid-Limburg. Noord-Limburg is bij de meeste mensen volstrekt onbekend, terwijl de cultuurhistorische en natuurlandschappen in dit deel van de provincie minstens zo indrukwekkend zijn. Met Moeder Maas willen we de provincie enerzijds smeden tot een geheel en anderzijds die onderbelichte regio in de schijnwerpers zetten. Daar komt bij dat de rivier de Maas uniek is verbonden met de identiteit van Limburg. Dat is niet eerder zo nadrukkelijk in beeld geweest. Een ander, meer persoonlijk motief is dat wij eerder vooral aan projecten werkten op grote afstand van onze thuisbasis. Met Moeder Maas proberen we eindelijk wat meer thuis te zijn.” En wanneer verwachten jullie de oplevering van de documentaire? “Een harde deadline is er niet voor het project. Streefdatum is eind 2026. Maar, zoals gezegd, alles valt of staat met de noodzakelijke fondsen.”

Limburg FilmCast #32 | Karel Konings

Karel Konings, acteur en regisseur, was eind 2022 ook al te gast in de Limburg FilmCast. Toen was Vogelkooi nog niet af, maar inmiddels wel. Over het distributieproces van zijn laatste short, en onder andere zijn door Cinesud gefaciliteerde trip naar Cannes, wordt gepraat in deze aflevering. Excel Karel heeft zijn film opgestuurd naar een breed scala aan festivals, en nu wordt Vogelkooi getoond op Scream Fest in Los Angeles. Heeft hij nog tips? “Met heel veel mensen praten, heel veel advies vragen. Er is geen één strategie. Iedereen heeft een mening en een perceptie, en dat is allemaal tegenstrijdig. Dus het gaat er ook om: waar voel jij je prettig bij? Wat alleszins wel een common denominator is is een goede Excel maken met alle festivals.” Verder legt Karel nog uit goed op je budget te letten. Luister de podcast via Soundcloud of via Vimeo, hieronder.

Blog | Catherina Iosofidis over de distributie van AMY&MAY

Hoe vergaat het filmmakers gerelateerd aan het Limburg Film Fonds? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office iedere maand naar een actueel project. Dit keer vertelt regisseur Catherina Iosifidis over haar korte film AMY&MAY, die op 26 september in de Limburgse filmhuizen te zien zal zijn tijdens De Avond van de Limburgse Korte Film. AMY&MAY kwam echter al in 2022 uit en dus licht Catherina in de blog de distributiefase van het project uit. Welke weg heeft AMY&MAY afgelegd sinds release in 2022? “Nadat de film is afgerond hebben we de film naar filmfestivals gestuurd, zowel nationaal als internationaal. We hebben met name gefocust op jeugdfilmfestivals, omdat jongvolwassenen echt de doelgroep zijn van de film. De film is vorig jaar in première gegaan op het Fest New Directors New Films Festival in Portugal. Daarna volgde de Nederlandse première op het Nederlands Film Festival. De film draaide ook tijdens Euregion Film Forum, Filmfestival Tegenstroom, Rotterdams Opendoek, Zuidelijk Film Festival, Zinegoak in Spanje en volgende maand bij Cut to: Gent. Daarnaast is de film ook uitgezonden op tv tijdens de Maand van de Limburgse Film en zal de film ook te zien zijn tijdens de Avond van de Limburgse Korte Film. Het is tof om te zien dat de film veel plekken bereikt heeft. Je hoopt als maker natuurlijk dat de film zoveel mogelijk gezien wordt.” Hoe waren de reacties op de plekken waar de film gedraaid heeft? “Heel positief. Ik ben zelf niet bij alle screenings geweest, maar van wat ik meekrijg maakt de film indruk bij mensen en leven ze mee met het hoofdpersonage. Voor sommige mensen is de film ook te subtiel, dus het is interessant om de vele interpretaties te horen. Daar leer ik weer veel van!” Heb je nog verdere plannen voor AMY&MAY? “Na de festivalrun komt de film op een VOD platform. We wachten nog op enkele festivaluitslagen, dus hopelijk komen er nog wat festivals bij.” Zou je een volgende keer dingen anders doen qua distributie? “Ik denk dat per project de distributie en festivalkeuzes verschillend moet zijn. Ik heb door AMY&MAY al enige ervaring gehad met jeugdfilmfestivals, dus die ervaring heb ik zeker meegenomen bij mijn tweede korte film. Ik zou altijd de focus leggen op festivals die het beste bij jou film passen. Bij sommige gerenommeerde festivals heb je nou eenmaal te maken met concurrentie en is het niet altijd slim om in te dienen. Daarentegen zou ik ook niet meer bij festivals met een lage fee indienen. Ik kijk nu wel goed naar of het festival het waard is, wat het te bieden heeft en of mijn film echt een match is.” Kun je al iets zeggen over je volgende project? “Ik ben nog erg in de brainstormfase voor volgende ideeën, dus helaas kan ik nog niet veel zeggen! Daarnaast werk ik ook als regisseur voor commerciële projecten en videoclips.”

Limburg FilmCast #31 | Wibout Warnaar

Wibout Warnaar is van de Filmacademie-lichting van 2014 en bouwt sinds die tijd aan een oeuvre van korte films en reclames. Dit jaar brengt hij, met financiële hulp van Limburg Film Fonds, Schaamhaar, uit en nu is hij bezig met Carte Blanche, ook een Limburgse productie. Daarover, en nog veel meer, gaat deze podcast. De keuze voor Limburg In welke geval raadt Wibout iemand aan om naar Limburg uit te wijken, kijkend naar zijn eigen ervaringen? “Als je bij de gevestigde filmproducenten er niet echt tussen komt - en dat kan ook een keuze zijn, want ik heb Filmacademie gestuurd dus ik heb wel een netwerk - én je het leuk vind om dingen uit te proberen en niet in zo’n heel lang traject van subsidies en aanvragen te belanden. Om low budget meer experimentele film te maken is Limburg een hele goede om subsidie te krijgen. Bovendien beland je in een makerspoule met meer gelijkgestemden.” De podcast is voor nu te luisteren via Soundcloud, of via Vimeo hieronder.

Blog | Laura Huygen en Moos Pozzo over Liefde in Procedure

Hoe vergaat het filmmakers gerelateerd aan het Limburg Film Fonds? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office iedere maand naar een actueel project. Dit keer vertellen regisseurs Laura Huygen en Moos Pozzo over Liefde in Procedure, een documentaire over een asielzoeker en zijn Nederlandse vriendin. Over dit project werd eerder, met enkel Moos Pozzo, ook al in de podcast gepraat. Kun je nog eens uitleggen over wie de documentaire gaat? "Liefde in Procedure gaat over de relatie van Fams Fofana (24) en Kelly Palmen (24). Vier jaar geleden werden ze verliefd in AZC Heerlen, waar Fams zijn asielaanvraag afwachtte en Kelly als vrijwilliger werkte. Sindsdien bouwt dit Nederlands-Gambiaanse koppel aan hun relatie, tegen de achtergrond van de onzekere asielaanvraag van Fams in Nederland. De asielprocedure van Fams brengt een hoop uitdagingen met zich mee. Want hoe kunnen Kelly en Fams omgaan met de onzekerheid en het eindeloze wachten dat gepaard gaat met zo’n asielprocedure? Wat voor invloed heeft dit op hun relatie? En wat zal de impact zijn van de uitkomst van de procedure? In de documentaire delen Fams en Kelly hun verhaal aan de hand van een videodagboek en audiomateriaal gericht aan elkaar, in combinatie met materiaal gefilmd door onze crew." Hoe zag de samenwerking tussen jullie en Kelly en Fams uit? "Het idee voor deze film kwam tot stand omdat wij, Moos Pozzo en Laura Huygen, een film wilden maken met jonge bewoners van een asielzoekerscentrum. We hielden een aantal gesprekken met jongeren en raakten zo onder de indruk van het verhaal van Fams en Kelly, dat we besloten om samen met hen een documentaire over hun relatie te maken. Dit betekende dat Fams en Kelly zelf ook zouden filmen en inspraak zouden hebben gedurende het maakproces. Voor deze werkvorm was het belangrijk dat er vanuit alle partijen vertrouwen in elkaar was, en dat we ons allemaal als doel stelden de best mogelijke film te maken. In de praktijk betekende dit dat Fams en Kelly vanuit hun eigen ideeën begonnen met filmen, en dat wij een vinger aan de pols hielden en aanstuurden waar nodig om bepaalde gebeurtenissen te filmen en te vertellen. Wanneer wij met onze crew gingen filmen, pleegden we ook overleg over onze ideeën." In welke fase bevinden jullie je nu? "Een maand geleden hebben we de montage op slot gezet. Momenteel is Francesca Vincentie bezig met het componeren van de muziek voor de film. Tijdens het monteren hebben we met temp music gewerkt en met een aantal schetsen van Francesca, zodat we tijdens de montage de invloed van de muziek op de kijkervaring konden meenemen. Nu is Francesca bezig met de definitieve muziek. Ze werkt daarin samen met Kora speler Lamin Kuyateh. We gaan binnenkort ook starten met de geluidsnabewerking en met de grading van de film." Hoe ging het monteren? Zijn jullie voor verrassingen komen te staan? "Onze editor Gijs Walstra is de montageperiode ingegaan met het spotten en op orde brengen van het materiaal. De verschillende draaistijlen zorgden voor vrij veel materiaal voor de lengte van de film die we beoogden. Het in kaart brengen van al dat materiaal nam daardoor veel tijd in beslag. Toen we eenmaal door die fase heen waren, ontdekten we dat we te veel ideeën hadden voor de beoogde lengte van de film. In die fase hebben we alle ideeën en montageschetsen bevraagd aan de hand van de kernvraag van de film: Welke invloed heeft de asielprocedure van Fams op de relatie tussen Kelly en Fams? Dit heeft ons geholpen om onze uiteindelijke keuzes te maken. De montage Liefde in Procedure liep verspreid over één jaar. Tijdens het eerste halfjaar liep de draaiperiode nog door. In eerste instantie was dit het geval omdat we in de herfst van 2022 een versie dienden op te leveren voor een vertoning op Docsdays 2022, georganiseerd door onze andere partner Cinesud. Het verhaal dat we wilden filmen had toen nog geen einde. Het vertonen van de ruwe versie die er toen lag was voor ons best moeilijk, omdat we nog lang niet tevreden waren. Achteraf was deze vertoning heel fijn, omdat duidelijk werd waar de film goed liep en aan welke delen nog aangepast dienden te worden. Een fijne bijkomstigheid van het monteren tijdens de draaiperiode was dat we de laatste draaidagen heel geïnformeerd ingingen; door de toenmalige versie was het immers duidelijker welk materiaal nog nodig was. Toen we eenmaal al het materiaal hadden verzameld zijn we de film gaan schaven. Dit was een hele leuke fase, omdat we inmiddels alle puzzelstukjes hadden verzameld en alle ruimte hadden om deze allemaal op de juiste plek te leggen. In deze fase is de film overigens best veel veranderd. Zo werd een scène halverwege de film uiteindelijk de opening. De grootste verassing was de kracht van de second life beelden van Fams en Kelly, in combinatie met het audiomateriaal. Tijdens het montageproces hebben Fams en Kelly meerdere versies van hun feedback voorzien." Wat zijn jullie plannen voor distributie? "De film is onder andere gefinancierd vanuit de regeling Limburg Doc van het Limburg Film Festival. Dit betekent dat de film sowieso wordt uitgezonden op L1. Daarnaast zijn we de film aan het insturen naar filmfestivals en gaan we in gesprek met de landelijke omroepen over een vertoning. Ook willen we de mogelijkheden voor een impactcampagne onderzoeken." Wat hoop je dat de documentaire toevoegt aan het Limburgse filmlandschap? "We hopen dat de Limburgse kijker het unieke verhaal van Fams en Kelly in het hart zal sluiten. De film biedt de mogelijkheid om Fams als een jonge azc bewoner te leren kennen, om te leren hoe een asielprocedure verloopt en welke impact deze heeft op zijn jonge leven (en dat van Kelly). Daarmee hopen we een realistischer verhaal naar het publiek te brengen dan de doorgaans negatieve beeldvorming over asielzoekers in de media en de verschillende groepen mensen dichter bij elkaar te brengen."

Twee Limburgse projecten in Het Beloofde Land

Op 19 juni zijn in Eindhoven door staatssecretaris Gunay Uslu de namen van filmmakers en producenten bekendgemaakt die hun filmplannen die de afgelopen maanden zijn (door)ontwikkeld binnen Het Beloofde Land mogen gaan realiseren. In totaal krijgen vijf producties een financiële bijdrage en verdere coaching van het traject van Screen Talent NL. Hiervan zijn twee projecten van Limburgse makelij.Het Beloofde Land is een nieuw ontwikkel- en productietraject van Screen Talent NL, dat de filmproductie en -infrastructuur in de regio wil versterken. De afgelopen maanden zijn producenten en filmmakers aan de slag gegaan om 16 scenario’s te ontwikkelen. Hieruit zijn 3 korte films en 2 midlength films gekozen die geproduceerd gaan worden en die vanaf najaar 2024 te zien gaan zijn. Met Het Beloofde Land levert Screen Talent NL een sterke bijdrage aan de diversiteit en inclusiviteit van de Nederlandse filmsector door als springplank en brug te dienen voor een grote groep regionale makers. De projecten werden beoordeeld door een adviescommissie met leden uit verschillende regio's. Korte films krijgen elk €30.000, mid-length films €180.000. Van de toekenning aan de Limburgse projecten is €62.500 afkomstig uit de regeling Realisatie - Het Beloofde Land 2023 van Limburg Film Office. De overige middelen zijn afkomstig vanuit de producctiemiddelen die het Nederlands Filmfonds beschikbaar heeft gesteld voor het traject. De selectie bestaat uit de korte films Blin Fiducie (Luka Kluskens, Limburg) Onderdak (Maarten Sleegers en Anna Sherstiuk, Noord-Brabant) en Baarch (Rutger Veenstra, noordelijke provincies) en de midlength films Amerika, America (scenario: Lianne Damen, regie: Floris Ramaekers, Limburg) en Stien Blom (​​Thom Lunshof en Sam Dijkstra, noordelijke provincies). De (in de regio gevestigde) producenten van de projecten zijn respectievelijk Vincent Konings, Pim van Gorp, Bart Dokter, Charlotte Driessen en Marrit Greidanus. Ook zij ontvangen verdere begeleiding en coaching. De films gaan in het najaar van 2024 in première en zullen daarna door het fijnmazige (distributie)netwerk van de Screen Talent NL-partners door heel het land te zien zijn.

Limburg FilmCast #30 | Marie Lormeau

Marie Lormeau, oorspronkelijk uit Frankrijk, begon pas aan haar filmcarrière toen ze in Zuid-Limburg landde. In 2021 kreeg ze steun voor Le Trajet, een persoonlijk project over een moeder-dochterrelatie, in de vorm van een verhit gesprek tijdens een autorit. Inmiddels is het project al een tijdje klaar en is Marie bezig met de distributie. Daarover wordt ze aan de tand gevoel in deze podcast. Euregionaal Marie is een Franstalig filmmaker. Merkte ze iets van het Euregionale karakter van het Limburg Film Fonds? “I was very surprised how open it was. For example for this project, when I applied to the Limburg Film Funds, I was really thinking: it has a certain relevance to Limburg and the money spent on the film will be paid back to the province, because I will hire people and facilities from Limburg. But still it is not a story about Limburg - it is not even in Dutch. In the end I still received a positive reply. So yeah, I found that really open-minded.” De podcast is te beluisteren via Vimeo, hieronder, of via Soundcloud.

Blog | Wiek Lenssen over Noorderlicht (werktitel)

Hoe vergaat het filmmakers gerelateerd aan het Limburg Film Fonds? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office iedere maand naar een actueel project. Dit keer vertelt regisseur Wiek Lenssen over zijn project Noorderlicht (werktitel), een documentaire over rendierherdersculturen in Noorwegen. Waar kwam het idee vandaan? "Ik was al enige tijd intensief bezig met het thema "rendierhoudersculturen' in het arctische gebied: ik had in 2020 een fictief scenario geschreven (gebaseerd op een bestaand boek) dat zich afspeelt bij een rendierhoudersstam in Siberië. Mijn speelfilmscript scoorde tot mijn verrassing in 2021 en 2022 bijzonder hoog op vooraanstaande filmfestivals in Amerika. Ik kwam terecht in de finales van 6 van de 10 meest prestigieuze screenplayfestivals (Cinestory, Austin Film Festival, Page, Screencraft, Final Draft) en werd bovendien uitgenodigd voor een writers retreat week  in Idlewild California, waar ik in contact kwam met invloedrijke mensen uit Hollywood. Met het script bezocht ik daarna de American Film Market in Santa Monica. Daar toonden vijf filmmaatschappijen belangstelling: Double Dutch Features Canada, Star Media Russia, Atlas Film Germany, Filmax Spain en Filmakers Monkeys Spain). Afgelopen zomer echter tekende een bekende regisseur/producent uit Hollywood voor het project: Jeremy Kagan. Sindsdien werk ik met hem samen en met zijn vrouw schrijfster/ regisseuse Anneke Cambell. Het idee voor een documentaire film in Noorwegen kwam toevallig parallel aan dit project voorbij doordat ik via een kennis uit Broekhuizen vernam dat zijn dochter Paula (40) ook vanaf haar vroegste jeugd gefascineerd was door rendierherdersculturen en zes jaar geleden haar topbaan als rijksambtenaar verruilde voor een nomadisch (onbezoldigd) workaway-bestaan bij Sami- rendierhouders in met name Noorwegen.  Het bijzondere leven dat  zij sindsdien meemaakt, maakte mij zeer nieuwsgierig en enthousiast om deze jonge vrouw uit Broekhuizen in een documentaire film te willen portretteren. Uiteraard zouden ook deze ervaringen, kennis, en contacten van pas komen bij mijn speelfilmproject." Is de logline "Twee vrouwen – Limburgs en Sami - trekken met een rendierkudde door de wildernis van de Noordkaap en beleven veranderingen in de uiterlijke en innerlijke wereld" nog functioneel? "Helaas niet meer: we zullen deze logline flink moeten bijstellen. Het verhaal kreeg tijdens ons verblijf aldaar namelijk een behoorlijk dramatische wending voor wat betreft het aandeel van Ellen-Anne, de Sami- rendierhoudster. Nadat het oorspronkelijke plan tot stand was gekomen en ingediend was, werd bij haar kanker vastgesteld. Zij ging daarna een traject in van bestraling met in januari van dit jaar een laatste operatie. Uiteraard lieten we het van haar gesteldheid en bereidheid om ons te ontvangen afhangen , maar na januari herstelde ze goed en rond maart was haar energie weer volledig terug. Dat bleek ook zo tijdens ons verblijf en we konden een aantal gebeurtenissen uit het leven van de rendierhouders met haar meemaken. Echter kwam er slecht nieuws  na een controle in het ziekenhuis van Kirkness: haar lever bleek ook aangetast waardoor opnieuw een operatie noodzakelijk is. Ellen- Anne besloot daarom zich geheel terug te trekken uit het project, hetgeen door ons uiteraard zeer te begrijpen is. We wensten haar veel sterkte voor de komende tijd en namen afscheid. Dit laatste hield voor ons echter in dat, na drie bijzonder intensieve weken waarin we een goed beeld kregen van het huidige rendierbestaan in deze streken rond de poolcirkel, we opeens zonder huisvesting kwamen te zitten. Dat is in een duur land als Noorwegen en een toch beperkt budget niet echt handig. Maar bovenal raakten we een belangrijke persoon kwijt voor het beoogde verhaal en daarbij: Ellen-Anne is een zeer toegankelijk persoon. Dat maakte onze ingang in deze cultuur juist zo uniek. De meeste herders staan bekend als behoorlijk introvert en daardoor moeilijk benaderbaar. Een behoorlijke uitdaging dus." In welke fase zit je nu? "Gelukkig had ik nóg enkele contacten in Kautokeino, meer afkomstig uit de film-infrastructuur aldaar die dankzij een bekende Sami filmregisseur als Nils Gaup zich voor zo'n afgelegen regio opvallend goed ontwikkeld heeft.  Andreas Ausland is een producer/ fixer die ook woonachtig is in Kautokeino en vaker werkt voor o.a. HBO en Netflix. Ik heb hem opgezocht en ook over mijn plotselinge wending verteld. Uit zijn kennissenkring kreeg ik advies contact op te nemen met een rendierherder in Finland, Per Henrik Tornensis uit Kilpisjärvi. We zijn vervolgens naar Finland getogen en hebben daar met hem kennis gemaakt. Het contact verliep zeer aangenaam. Per Henrik raakte geïntrigeerd door mijn verhaal over Paula en haar opmerkelijke fascinatie en drive om in Lapland met rendieren te willen werken.  Het feit dat ze al zes jaar op rij naar deze regio is getogen, maakte dat hij graag nader kennis met haar wilde maken en mogelijkheden zag voor het verhaal van de rendiermigratie. Ook lag de situatie in Finland iets anders dan in Noorwegen, zei hij: in Noorwegen is de rendierhouderij enkel voorbehouden aan de Sami. In Finland zou Paula zich mogen vestigen als rendierhouder. Helaas was de migratie hier net voorbij en hij had in deze periode niet zoveel werkzaamheden meer, maar Paula was altijd welkom. We hebben afgesproken dat we in ieder geval vanuit Nederland contact blijven houden om de mogelijkheden verder te onderzoeken. Hiermee zal ik mijn researchfase dus voortzetten." Kun je al iets zeggen over de crew? "Voor wat betreft camera had ik al enkele malen gesproken met Rob Hodselmans. Ik zie een film voor ogen die sterk gaat leunen op de cinematografische vormgeving. Ik ben door deze reis dan ook sterk bevestigd in mijn vermoeden dat het hier een zeer fotogeniek onderwerp betreft. Ik ben momenteel bezig met het uitwerken van de researchreis in de vorm van een fotoboek. De uiteindelijke film moet dan ook zeker geen 'talkie' worden maar het verhaal moet veel meer uit de actie - de opnamen ten tijde van de migratie in combinatie met spaarzame dialogen (en evt. spaarzame interviews) in het wonderbaarlijk mooie toendra-landschap uit de verf komen.  Met een flashback naar het Limburgse Broekhuizen (liefst in de sneeuw, als dit nog ooit voorkomt). Ik heb wel bemerkt dat de draaiperiode bij voorkeur óf in september/ october zou kunnen liggen óf in februari/ maart. Echter is hiervoor de natuur een allesbepalende factor: de migratietijd van de dieren (die beslissen dat namelijk zélf) en ook zeker de smeltende sneeuw, indien de migratie net als dit jaar laat op gang komt. Dat is namelijk een behoorlijk lastige factor in het bepalen van de draaiperiode. In verband met de niet te onderschatten logistieke uitdagingen in Sápmi kan er mogelijk ook een beroep worden gedaan op het netwerk rond Andreas Ausland. Voor montage had ik editor Ozan Ocaj op het oog, geluid evt Joost Faas, regie-assistentie zoon Laurens Lenssen. Op beeldafwerking/ kleurcorrectie Rico Derks en voor de mixage Jo Smeets. Met allen heb ik in het verleden vaker in filmproducties samengewerkt." Wat is de rol van Limburg in je project? "Het verhaal van de Limburgse Paula -uit Broekhuizen- is natuurlijk zeer uniek. Het feit dat zij, zoals ze zelf zegt, echt een wintermeisje is, maar de winters met sneeuw en vorst in Limburg zeer sterk is gaan missen, legt een automatisch verband met de klimaatsveranderingen, een gegeven dat ook in de rendierhouderij rond de poolcirkel, waar de klimaatsveranderingen zeer hard gaan, duidelijk aanwezig is. Dat maakt dat het verhaal verbonden is zowel met Limburg als met de actualiteit. " Wat hoop je dat je docu toevoegt aan het Limburgse filmlandschap? "Uiteraard een filmproject waarin ik de genoemde Limburgse filmprofessionals ieder met hun eigen talent en inbreng flink uit de verf wil laten komen in een zeer poëtisch gefilmd documentair project dat door de unieke huidige leefwereld van Paula het publiek in Limburg zal aanspreken, maar waarschijnlijk/hopelijk ook een publiek ver daarbuiten."