Actueel

Een Laatste Avond (2024)

Skye (2025)

Kleine Wereld (2025)

Verwelkt (2025)

De enige constante is de verandering (2025)

De Jacht op Meral Ö (2024)

Tana – Une Aventure Musicale Fantastique (2025)

Toutes Directions (2025)

Grenzen (2025)

Fanny (2025)

Dandan is een vrij man (2025)

Het gaat goed (2025)

Rumoer (2025)

Schrijf dit in rood (2025)

Geluk (2025)

Limburg FilmCast #46 | Noël Loozen

Noël Loozen, geboren Maastrichtenaar, kennen we van films als Limburgia, Spoetnik en Botanica. In 2020 kreeg hij van Limburg Film Fonds steun voor zijn debuutlangspeelfilm, Toutes Directions. Vroeg in 2022 sprak Noël al over dit project in de Limburg FilmCast #12, nu opnieuw. Waar bevindt het project zich nu? Begin de dag met een dansje Noël heeft onder andere een tip voor draaidagen: “Ik had een idee: misschien moeten we iedere dag beginnen met een daglied. Dus voor de breakfast-call mag iemand een liedje opzetten en je mag er iets over vertellen. En dan luisterden we met z’n allen naar dat liedje. (…) In het begin was dat super ongemakkelijk natuurlijk, maar op een bepaald moment stonden we wel in Frankrijk op een berg met z’n allen in een cirkel te dansen in de ochtend. Ik zou het willen aanraden.” De podcast is te luisteren via Soundcloud of via Vimeo, hieronder.

Steun voor nieuw talent en Limburgse verhalen

16 projecten en makers kunnen rekenen op steun van het Limburg Film Fonds in de tweede aanvraagronde van 2024. Er werden in totaal 29 plannen ingediend, verdeeld over de regelingen realisatie - kort, realisatie - lang en ontwikkeling - lang. Ontwikkeling Binnen de ontwikkel-regelingen krijgen dit keer zes makers steun, waarvan diverse makers werken aan hun eerste lange speelfilm, zoals Ayla Satijn, Tom Geraedts en Karel Konings.  Zij ontvangen elk €4.000. Met deze bijdragen kunnen de makers de eerste stappen zetten in de verdere ontwikkeling van hun (feature length) project. Ook diverse documentaire-ideeën ontvangen een bijdrage, waaronder Chemelot: vloek of een zegen? van Gaiwa Slooten. Realisering In de regeling Realisatie - Kort werden traditiegetrouw de meeste plannen ingediend. Uiteindelijk werden vijf zeer uiteenlopende projecten geselecteerd voor realisatiesteun. Zo is Plankgas een onvervalste genrefilm, terwijl Boihood en Lieve Lieve twee bijzondere, gevoelige coming of age verhalen zijn. In Riffel is onder meer het mijnverleden in parkstad het uitgangspunt, terwijl in Vlaai Away de Limburgse identiteit centraal staat. In de categorie Realisatie - Lang gingen bijdragen naar onder meer documentairemakers Bart Hölscher (Milou's stijd gaat door), Sergej Kreso (Non Aligned Movement, die eerder al ontwikkelsteun kreeg) en Sander Selen en Ruud Lenssen (The Sacrifce, eveneens eerder ontwikkelsteun ontvangen). Ook de lange speelfilm Shiny New World van regisseur Jan van Gorkum kan op steun rekenen. Eerder maakte hij met steun van het Limburg Film Fonds al een gelijknamige korte film die zo succesvol was, dat hij nu een lange speelfilm kan gaan maken. Alle toekenningen (ook uit voorgaande jaren) zijn hier terug te vinden. Limburgse impact Alle projecten zijn beoordeeld door de Externe Adviescommissie Film, die deze ronde bestond uit Meike van Zandvoort, Jonathan Wanders en Emma Kuijpers.  Alle toegekende projecten voldoen aan de vooraf opgestelde criteria voor Limburgse relevantie. Deze Limburgse relevantie bestaat uit voorwaarden op zowel creatief, productioneel, inhoudelijk als impact- (vertoning/publieksbetrokkenheid) en branding-vlak. Met de investering van € 180.500 wordt bovendien in totaal € 861.019 aan uitgaven in de provincie Limburg gerealiseerd. VOLGENDE AANVRAAGRONDE De volgende aanvraagronde bij het Limburg Film Fonds is de reguliere voorjaarsronde 2025. De deadline hiervoor is maart 2025 (exacte datum volgt medio december). Via onze website en social media houden we je voortdurend op de hoogte van de vorderingen van deze en andere Limburgse projecten.

Limburg FilmCast #45 | Michiel ten Horn

Michiel ten Horn is afkomstig uit Horst en verwierf bekendheid met films als De ontmaagding van Eva van End en Aanmodderfakker, waarmee hij in 2014 een Gouden Kalf won. Ook maakte hij de Netflix-serie Ares. Zijn nieuwe bioscoopfilm, een groot project genaamd Fabula, wordt onder andere opgenomen in Limburg. In 2019 kreeg ten Horn steun vanuit het Limburg Film Fonds in de regeling ‘realisatie – lang’ voor dit project. "Megalomaan" Over de schaal van het project tegenover zijn vorige projecten zegt Michiel: “In zekere zin is het een ambitieuzer project: veel meer locaties, veel meer personages, maar ook gewoon ontploffingen en achtervolgingen en schietpartijen. We hebben het in verschillende landen gefilmd - het meest is in Limburg of rondom Limburg gefilmd. Maar alleen al met een hele filmcrew twee maanden bivakkeren buiten je huis is al veel duurder. Dat telt allemaal op.” De podcast is te beluisteren via Soundcloud, of via Vimeo hieronder.

Blog | Laurens Lenssen over Mikey en Davey (deel II)

Hoe vergaat het filmmakers gerelateerd aan het Limburg Film Fonds? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office om de zoveel tijd naar actuele projecten bij filmmakers. Deze keer vertelt scenarist en regisseur Laurens Lenssen over Mikey en Davey, een kort project dat in het voorjaar van 2021 steun kreeg van het Limburg Film Fonds. Centraal staan, jawel, de vrienden Mikey en Davey. Zij zijn van plan een ondermijnende actie tegen het kapitalistisch systeem uit te voeren op de oude werkplek van Davey. Laurens werd al eens aan de tand gevoeld over het project, in mei 2022. In welke fase bevindt het project zich nu? "Momenteel ligt het op een plank, af en toe komen er nieuwe ideeën om de film echt goed af te ronden, omdat na de première ik toch vond dat deze nog niet echt af was. Hiervoor wil ik opnieuw in de edit duiken, maar door opdrachten en andere projecten schuift deze planning steeds verder op. Ik denk ook dat ik weer even opnieuw in de wereld van Mikey en Davey moet duiken om er helemaal voor te kunnen gaan. Het lastige daaraan is dat ik destijds Mikey en Davey schreef als een komische verbeelding van mijn eigen struggles. Die struggles ervaar ik niet meer op die manier waardoor het lastiger is om er op die manier mee om te gaan. Wel denk ik dat de film nog steeds veel potentie heeft, dus het voornemen staat om in 2025 actief de edit op te pakken en er opnieuw mee aan de slag te gaan." Is de film flink veranderd sinds vorige blog?  "Feitelijk niet, qua idee wel. Het is nu een kwestie van de tijd vinden om dit goed uit te voeren en eventueel wat scènes toe te voegen zodat het verhaal beter tot zijn recht komt. Dit kost natuurlijk tijd en geld en dat maken het lastige factoren om weer opnieuw hiermee aan de slag te gaan. Vooral omdat ik nu bezig ben met een ander persoonlijk project, namelijk een bordspel." Zijn jullie bezig met distributie? "We hebben destijds rond gemaild naar filmfestivals en eventueel zenders en hoewel we enthousiaste reacties terug kregen heeft dit niet tot meer geleid. Persoonlijk denk ik dat dit komt door het gegeven dat de film eigenlijk nog een goede slag kan gebruiken. Het kan ook zijn dat we op de verkeerde plek hebben gezocht en dat we het op een andere manier moeten aanpakken.  Wat heb je geleerd van deze film? "Ik heb geleerd dat het vertellen van verhalen in welke vorm dan ook echt mijn passie is. Mikey en Davey gaf me voldoende zelfvertrouwen om weer voor mezelf te beginnen als freelancer en me ook echt te focussen op opdrachten waar ik mijn creativiteit in kan uiten. Sindsdien heb ik door de ervaring van Mikey en Davey mezelf ook echt kunnen profileren als regisseur en schrijver en bezit ik voldoende kennis om ook echt mooie dingen te maken. Toch blik ik af en toe terug op Mikey en Davey, want ergens vind ik het zonde dat er tot op heden naast de première niks mee is gebeurd. Dat ligt grotendeels bij mezelf: door een reis van 8 maanden door Azië, en daarna het starten van mijn eigen bedrijf. Maar als ik Mikey en Davey zie dan merk ik dat ik wel echt iets te vertellen heb wat de moeite waard is. Nu nog de tijd vinden om hier ook de buitenwereld van te overtuigen."

Guido Coppis over Witte Kamer

Hoe vergaat het filmmakers en -filmprojecten die geld hebben gekregen van LFO? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office om de zoveel tijd naar actuele projecten bij filmmakers. Ditmaal - kort - aan het woord: Guido Coppis over zijn nieuwe project Witte Kamer, waarvoor hij eerder dit jaar een ontwikkelingsbijdrage kreeg. In juni ging zijn debuutlangspeelfilm Bijt in première. Waar gaat Witte Kamer eigenlijk over? “Witte Kamer is een film die gaat over Fleur, die haar gezin verliest in een gruwelijk ongeluk tijdens het beklimmen van een berg. Jaren later ontmoet ze wonderbaarlijk een man met kinderen die bizar veel op haar overleden gezin lijken. Ze grijpt deze tweede kans aan, maar wordt steeds meer overbezorgd, vastbesloten om haar nieuwe gezin tegen elk gevaar in het leven te beschermen.” Bijt kwam eerder dit jaar uit. Hoe verhoudt Witte Kamer zich tot die film? “Goede vraag. Bijt was totaal apsychologisch, ook heel weird en onplaatsbaar. Deze film wordt psychologisch meer gegrond en meer karaktergedreven, maar ik ga wel zoeken hoe het kan schuren met bepaalde genre-elementen. Ik merk wel dat ik deze vraag lastig vind, gezien waar ik nu ben met het project. Ik ben ook niet echt bezig met hoe het zich verhoudt, behalve dat het goed voelt om dit project aan te gaan.” Wat maakt de film Limburgs? “Het speelt zich hoogstwaarschijnlijk af in Limburg. Ik merk ook dat ik het hele idee van wanneer een film 'Limburgs' genoemd wordt altijd een beetje gek vindt. Ik zou juist willen pleiten voor meer (regio)diversiteit in de Nederlandse filmwereld. We moeten ons minder focussen op waar het zich afspeelt, want dat suggereert dat het 'anders' is als het niet in de Randstad plaatsvindt. Het zou net zo normaal moeten zijn. Dus het speelt zich af in Limburg, maar meer Limburgs dan dat wil ik het niet maken.” Hoe zien de komende stappen voor dit project eruit? “Momenteel ga ik lekker verder met mijn treatment en probeer ik het goed door te ontwikkelen.”

Limburg FilmCast #44 | Sergej Kreso

Sergej Kreso is geboren in Sarajevo, Bosnië en Herzegovina, waar hij als journalist en muzikant werkte. Tijdens de oorlog in 1993 vluchtte hij naar Nederland, waar hij zijn carrière voortzette en documentaires begon te maken. Zijn oeuvre bestaat o.a. uit een trilogie over de oorlog in ex-Joegoslavië, Vraem Luuj en Here We Move, Here We Groove, waarvoor hij zelfs een Gouden Kalf-nominatie kreeg. Sergej werkt nu aan het filmplan voor Non Aligned Movement, waar hij eerder dit jaar een ontwikkelingsbijdrage voor kreeg. Over deze documentaire, zijn carrière en het leven in het algemeen gaat deze aflevering van de Limburg FilmCast. Limburg De vraag aan Sergej is of hij een Limburgse filmmaker is. “Volmondig ja. Ik voel me hier thuis en heb sowieso twee Limburgse films gemaakt - Vraem Luuj en Mijnstreek Complex. In mijn identiteit, en wie ik ben, of wie ik geworden ben, of wie ik nog aan het worden ben, voel ik Limburg als een thuis. Ook in mijn stijl, hoe mijn films eruit zien, zit een beetje Limburg.” De podcast is via Soundcloud te luisteren of via Vimeo, hieronder.

Limburg Film Office lanceert (H)eerlijk Filmen Code

Tijdens de NFF Professionals Conferentie, die plaatsvindt op het Nederlands Film Festival in Utrecht, lanceren de regionale film commissions van Friesland, Groningen, Drenthe, Limburg en Zeeland - verenigd in Screen Talent NL - de (H)eerlijk Filmen Code. Deze nieuwe gedragscode roept op tot meer respect en samenwerking tussen film- en tv-producties en de regio's waarin deze worden ontwikkeld en gedraaid.Met de (H)eerlijk Filmen Code willen de filmcommissions een duurzame en verantwoorde manier van filmen stimuleren, waarin de mens, natuur en cultuur van de betreffende regio's een belangrijke rol spelen. Ook willen ze de bestaande industrie aanmoedigen meer samen mét alle regio’s die Nederland rijk is verhalen te ontwikkelen én te produceren. Zo wordt door middel van de code niet alleen de film-infrastructuur in Nederland verrijkt, maar ook de regionale economie versterkt en wordt de lokale industrie en gemeenschap betrokken bij de filmproducties, wat de kwaliteit en authenticiteit ten goede kan komen. De (H)eerlijk Filmen Code 1. Samen mét de gemeenschap  Filmproducties worden aangemoedigd om de lokale gemeenschap vroeg te betrekken en een inclusieve omgeving te creëren waarin iedereen zich welkom en veilig voelt. 2. Respect voor taal, cultuur en erfgoed  Producties worden gemaakt met oog en respect voor de unieke talen, culturen, landschappen en erfgoed van de regio’s die Nederland rijk is. 3. Duurzaamheid en ecologie  De code promoot sociaal en ecologisch duurzame productiepraktijken die een positieve impact hebben op de omgeving. 4. Gebruik lokaal talent en faciliteiten  Het inzetten van lokale bedrijven, professionals en faciliteiten draagt bij aan de economische groei van de regio's en de professionalisering van de nationale filmindustrie. 5. Eerlijke beloning en lokale talentontwikkeling  Producties worden gestimuleerd om prioriteit te geven aan het inhuren en trainen van lokaal talent en professionals (niet alleen PA's). Alle personeel wordt eerlijk beloont. Belangrijk instument Het netwerk van regionale film commissioners zet zich in voor het stimuleren van eerlijke en duurzame filmproducties die zowel de productie als de omgeving waarin ze plaatsvinden ten goede komen. De (H)eerlijk Filmen Code is een belangrijk instrument om ervoor te zorgen dat filmproducties succesvol én verantwoord worden uitgevoerd én dat Nederland als filmland verder reikt dan het epicentrum in de Randstad. "Met de lancering van deze code willen we niet alleen de kwaliteit van filmproducties door heel Nederland versterken door authenticiteit en wortels van verhalen te benadrukken, maar ook de samenwerking en betrokkenheid tussen de regio's die Nederland rijk is versterken," aldus Guido Franken, voorzitter Screen Talent NL. "We nodigen filmmakers uit om met ons samen te werken aan producties die de filmindustrie, mens, natuur en cultuur in de verschillende regio’s die Nederland rijk is respecteren en versterken, zodat de authenticiteit en duurzaamheid van filmproducties worden versterkt.” Een (h)eerlijk potje filmen! De (H)eerlijk Filmen Code is per direct van kracht en beschikbaar voor alle producties die in Friesland, Groningen, Drenthe, Limburg en Zeeland worden gerealiseerd. Productiebedrijven, omroepen, streamers, fondsen en brancheverenigingen worden opgeroepen om zich achter deze Code te scharen en deze ook actief uit te dragen in hun beleid. De Code werd ontwikkeld door Douwe Anema en Joris Hoebe namens Filmcommission Screen Noord (Friesland, Groningen, Drenthe) en wordt ondersteund door Limburg Film Office en Zeeland Film Commission. foto: Nederlands Film Festival / Marcel Krijgsman

Limburg FilmCast #43 | Robin Peeters

Robin Peeters richtte in 1993 het productiebedrijf Mosasaurus Film Productions op, en rondde in 1996 zijn studie aan de Amsterdamse filmacademie af. Hij keerde terug naar Limburg en bouwt sindsdien - als producent, schrijver en regisseur - aan een oeuvre van films en series over kunst, cultuur en wetenschap. Nu is hij bezig aan eXpeditie - samen met productiepartner Kris Förster - een jeugddocumentaireserie of -kanaal zelfs. Hierover, en over zijn loopbaan in het algemeen, gaat deze podcast. Zonder zorgen Wanneer kreeg Robin het gevoel een voet aan de grond te hebben in de filmindustrie? “Ik denk rond 2006 of 2007. Nou, laat ik het anders zeggen: vanaf dat moment heb ik nooit meer echt - en ik klop af - zorgen gehad. Vanaf dat jaar bleef het lopen. Zonder dat je momenten hebt waarop je je afvraagt: komt er nog wel wat? Het bleef in beweging. Voor die tijd was het tricky - dat je het gewoon niet rond kreeg. Achteraf kun je er romantisch op terug kijken, maar als je er in zit dan is het echt niet leuk. Het is al heel wat als je er van kunt leven.” De podcast is te luisteren via Soundcloud of via Vimeo, hieronder.

Blog | Manouk Pluis over We hadden erbij moeten zijn

Hoe vergaat het filmmakers en -filmprojecten die geld hebben gekregen van LFO? Om een vinger aan de pols te houden informeert Limburg Film Office om de zoveel tijd naar actuele projecten bij filmmakers. Ditmaal aan het woord: Manouk Pluis - alumnus van Toneelacademie - over 'We hadden erbij moeten zijn', een documentaire over de rol van de omstander binnen het herstel van de eenzame ziekte Anorexia Nervosa. Eerder dit jaar kreeg Manouk een ontwikkelingsbijdrage voor dit project, waar ze in deze blog voor de eerste keer over vertelt. Hoe kom je bij dit onderwerp? “In 2015 werd ik, samen met een groep jonge vrouwen, met spoed opgenomen in het Academisch Ziekenhuis van Maastricht wegens Anorexia Nervosa. Er ontstond direct een groepsdynamiek die de gehele herstelperiode voor eenieder ging bepalen. Het raakte en inspireerde me destijds dat we, gedurende de 180 dagen van onze opname, steevast dagboeken bijhielden. Na het laatste gezamenlijke eetmoment van de dag sloot elke kamerdeur en schreven we. We schreven elke dag over onder andere ons perspectief naar de groep toe. In onze herstelperiode heeft de groep en de daarmee gepaard gaande dynamiek tot veel geleid. We verloren één van ons, en mij zal altijd de vraag resten wat de groep voor haar had kunnen betekenen. Deze documentaire onderzoekt het krachtenveld waarin Herstel plaatsvindt binnen een groepsopname. We laten zien hoe structuren en dynamieken binnen een groep een cruciale rol kunnen spelen voor een ziekte als Anorexia Nervosa, waarbij isolement zo op de loer ligt. ‘We hadden erbij moeten zijn’ vindt wellicht een antwoord op de alsmaar beknellende vraag rondom dit thema: ‘Hoe herstellen we en wat kan ik als omstander, oftewel groepslid daarin betekenen?’.” Wat maakt dit een Limburgs project? “‘We hadden erbij moeten zijn’ vindt zijn oorsprong in de provincie Limburg en zal, met een grotendeels Limburgs team, locatie en castleden, een aanzienlijke bijdrage leveren aan het verhaal. Deze documentaire toont, in tegenstelling tot eerdere werken rondom deze thematiek, een groep ter portrettering die zich in Maastricht vestigde om hun Herstel te vinden.” Dit is jouw eerste project als (documentaire)regisseur. Hoe gaat dat tot nu toe? “Het geeft me veel nieuwe energie, het voelt bijna alsof ik aan een nieuwe opleiding begin. Als regisseuse daag ik mezelf in dit project enorm uit om deze rol te verkennen en vorm te geven, waarbij veel nog nieuw voor me is. Hoe ik de rol van regisseuse precies ga invullen, is nog in ontwikkeling door mijn dubbele rol als maker én groepslid van de cast. Tot nu toe heb ik me als actrice altijd als uitvoerend maker gepositioneerd, maar met dit verhaal wil ik de stap zetten naar een creërend maker. Dit verhaal dwingt mij als maker tot de vorm van een documentaire. Dat doe ik overigens niet alleen; ik zoek ondersteuning bij professionals zoals regisseuse Zorba Huisman, die hier als projectbegeleidster nauw bij betrokken is. Ik ben ontzettend blij met haar expertise en dat ze deel uitmaakt van het team.” Wat maakt deze documentaire uniek denk je? “De toon van de documentaire. Nog nooit eerder zagen we een hoopvolle vertelling over een groep die deze ziekte grotendeels overwon. ‘We hadden erbij moeten zijn’ zal daarmee een intieme blik geven op het herstelproces van eetstoornissen. Het zal een zacht en reflecterend werk worden, dat de vrouwen toont in hun kracht als groep.” Wat zijn je plannen met het ontwikkelingsgeld? “Deze toekenning geeft me de mogelijkheid om mijn horizon als maker te verbreden en in gesprek te gaan met verschillende partijen die me inspireren. Hierdoor kunnen we het scenario ontwikkelen en zowel het artistieke als productionele team samenstellen. Dit onderwerp draagt grootsheid in zich en vraagt om een gerichte aanpak. Ik voel een sterke verantwoordelijkheid voor dit verhaal en ben vastbesloten om met geduld en aandacht toe te werken naar de realisering ervan.” Waarom moet deze documentaire er komen? “De jeugd groeit op in een wereld waarin het zelfbeeld steeds meer onder druk komt te staan. Op platformen als TikTok en Instagram krijgen eet- en lichaamsgerelateerde reels tegenwoordig een gigantisch bereik, waardoor de ziekte voor jongeren steeds meer binnen handbereik komt. Verborgen in hitmuziek en een ideologie met zelfverbetering aan de lead, schuilt een extreem eenzame ziekte die de gebruiker te wachten kan staan. Een dagelijkse en constante stroom van algoritmes over vloggers met gewichtsverlies, work-outs en voedingsschema’s zijn anno 2024 de collectieve norm die grote zorgen behoeft voor het aantal eetstoornissen in de wereld. Het grootste online hulpplatform binnen Nederland, Proud2bme, richt zich daarentegen juist op het vinden van Herstel. Met hun ondersteuning en enthousiasme voor ‘We hadden erbij moeten zijn’, gaan we er alles aan doen om een zo groot mogelijk bereik te creëren. Ieder jaar komen er in Nederland namelijk circa 1300 jonge vrouwen met Anorexia bij. Ik voel een enorme noodzaak dat we beter en vooral opnieuw naar deze ziekte gaan kijken. Het is mijn overtuiging dat in de huidige tijdsgeest eetproblematieken geen individuele problemen meer zijn en de omstanders een veel significantere rol spelen dan dat nu erkend wordt. ‘We hadden erbij moeten zijn’ poogt de ziekte, door de waarde van een groep, van haar eenzaamheid te bevrijden.” https://www.proud2bme.nl/proud2bme/